nl
X

Er zijn nog geen producten in uw winkelwagen geplaatst.

Little Biggame Rode Zee

  Erik Vleeming     19/04/2013     Reacties (0)

Hoe het allemaal is begonnen.........

Dinsdag 31 oktober 2000 was het dan zover.... op weg naar de Rode Zee. Na veel voorpret stond nu het echte werk ons te wachten. We landen op het vliegveld van Hurghada. Na ontvangst van ons visum gingen we langs de douane. Buiten werden we opgevangen door Makram. Makram woont en werkt, o.a. voor Red Sea Fishing, in Hurghada samen met zijn partner Carolien.

Van het vliegveld werden we naar ons hotel gebracht. Daar spraken we met Makram af dat Carolien ons de volgende dag om 8.00 uur 's morgens zou oppikken en naar de boot zou brengen. 's Middags hebben we bij het hotel nog wat op het strand gelegen en van de zon genoten waarna we 's avonds, na het eten, de toerist uithingen in Hurghada. Die avond lagen we al vroeg in bed om de volgende dag maar vooral fit aan de vistrip te kunnen beginnen.

Woensdag 1 november bracht Carolien ons naar de boot. Na een korte kennismaking met de bemanning vertrokken we al snel. Iets na negenen gingen we al trollend, met kapitein Nasar aan het roer het avontuur tegemoet.

Om 10.15 uur kregen we voor de eerste keer het luide geratel van een aflopende reel te horen. Het teken dat tijdens het trollen een vis niet de verleiding van het aangeboden (kunst)aas heeft weerstaan. Doordat we hadden afgesproken dat ik de eerste vis mocht drillen stond ik even later met mijn eerste grouper op de foto. Die ochtend vingen we nog een grouper en een makreel. Tussen de middag maakten we tijdens het snorkelen voor het eerst kennis met de schoonheid van de Rode Zee. Wat een kleuren en wat een vis, fantastisch.'s Middags gebeurde er een lange tijd niets (op een misser na) maar aan het einde van de dag wisten we binnen drie kwartier, de eerste om 16.40 uur, drie mooie bonito's te haken en binnen te halen. Dit was het einde van een mooie eerste kennismaking van het Little Big game vissen. 's Avonds kregen we volop de gelegenheid om bij het licht van de boot te vissen op Calamaris, kleine rifbaarzen, Baracuda's etc.

Donderdag 2 november varen we om 8 uur weg van de plek waar we overnacht hebben. Het begint die dag al vroeg want om 9.10 uur weet ik een mooie Ttravelly te haken en te landen. Wat een kracht hebben deze vissen. Het lijkt wel of ze op een grote diepte stil in het water liggen. Hele leuke vis om te vangen, geeft een goede sport. Even later weet Peter een Wolfs-haring te vangen. Deze vis lijkt niet echt op een haring maar goed...... Het heeft ook een enorme rij tanden, net een bek van een Piranha. 's Middags wordt er nog een Bonito door Harold gevangen. Peter weet ook nog een Spanish Mackerel te landen. Deze staat bekend om zijn explosieve poging te ontsnappen wanneer hij vlak bij de boot is. Peter weet echter de manouvre van de Spanish Mackerel te pareren en hem veilig aan boord te brengen. 's Avonds wordt er gewoon doorgevist met als resultaat een enkele Snapper.

Vrijdag 3 november varen we weer om 8 uur weg. Er worden die ochtend twee Groupers, een Amber Jack en een Bonito gevangen. Tevens hebben we net zoals de dag ervoor weer twee missers. Tussen de middag gaan we weer snorkelen en weten we ook met licht materiaal 7 Snappers te vagen. Tijdens het trollen vangen we in de middag een Grouper en een Bonito. 's Avonds vissen we op Calamaris en Snappers. In de avond liggen we naast een andere Big Game boot. Hierop vissen drie Nederlanders, zij hebben de reis ook via Red Sea Fishing geboekt. Die dag hadden ze een mooie grouper gevangen.

Zaterdag 4 november barst het geweld al vroeg los, om 8.30 uur beginnen er drie reels tegelijk te gieren. Nadat Harold al snel moest opgeven omdat zijn vis zich had weten los te wringen waren Peter en ik nog druk doende onze vissen te temmen en binnen te halen. Na ruim een kwartier zag ik een lichte vlek, als een teken dat de vis bijna geland was, onder het wateroppervlak. Kort hierop gafde Robin een mooie Travelly van 85 cm en bijna 8 kg. Peter echter was nog steeds bezig lijn te winnen en te verliezen. Dit moest een kanjer zijn want na ruim een half uur hadden wij nog steeds geen vis gezien. Na bijna vijf en veertig minuten gaf deze vis zich dan ook eindelijk gewonnen. Wat een monster, een Travelly van ruim 1 meter en bijna 40 pond. Na dit gevecht landde Harold nog een mooie Bonito. 's Middags werd er helemaal niets gevangen en bleven de Reels ook akkelig stil.

Zondag 5 november vangen we zeer goed. 's Morgens een Bonito, Amber Jack en een Spanish Mackerel. Deze Spanish Mackerel zorgt ervoor dat Harold z'n meter vangt. Ook deze Spanish Mackerel probeerde het weer in zicht van de boot. Harold had bij Peter gekeken hoe het moest dus ook hij landde de Spanish Mackerel keurig. 's Middags bleef het een lange tijd stil maar aan het einde van de dag sloten we goed af. Na eerst een Bonito gevangen te hebben kregen we een run op vijf hengels tegelijk. Wat een machtig geluid is dat en wat een zenuwachtig heen en weer geloop van vissers die niet weten welke hengel te pakken. We wisten vier van de vijf vissen binnen te halen. Vier mooie Travelly's. 's Avonds gingen we voor het eerst op diep water bodem vissen. De voorgaande dagen had er steeds teveel wind gestaan. Dat bodem vissen is zeker een goede vissport wanneer je met licht materiaal vist. Snappers, kleine Baraccuda en Moran geven dan een mooie sport.

Maandag 6 november weet ook ik mijn meter te vangen. Een Spanish Mackerel is het resultaat. Verder vangen we op de alweer laatste dag nog twee Groupers en Mr. Travelly. Om 16.30 komen we aan in de haven van Hurghada. Carolien haalt ons op en brengt ons terug naar het hotel. De volgende dag laten Makram en Carolien ons nog wat van Hurghada zien. Dat is tevens het einde van een Fantastische eerste kenninsmaking met het (Little) Big Game vissen. Hier is ook de liefde voor deze tak van vissen ontstaan en het resultaat hiervan is deze site.

Wat ons opviel is dat wij veel vingen op de kleine Mann's en Rapala Deeprunners. De vangkleuren waren tijdens onze trip Rood/Oranje en Blaauw. Nasar gaf ons de tip te vissen zonder stalen onderlijn omdat wij dan veel meer aanbeten zouden hebben. Wij waren hierover sceptisch gezien de verhalen van Johan (Red Sea Fishing) maar volgden toch de raad op. Met de missers via lijnbreuk viel het mee dus ik denk dat Nasar een juiste keus maakte. Echter hoe had het afgelopen bij een kapitale Wahoo of Baraccuda?

Nasar, Robin, Mohammed, Makram, Carolien en Red Sea Fishing bedankt voor de trip en de goede vangsten. Harold en Peter bedankt voor het goede gezelschap en tot een volgende trip.

Lees meer

Hitra 2005

  Erik Vleeming     19/04/2013     Reacties (0)

Half augustus 2005 is het dan zover we zitten in de auto onderweg naar Hitra om daar voor de eerste keer te gaan vissen in Noorwegen. Deze bestemming staat op een nogal uitgebreide verlanglijst van plekken waar ik minimaal één keer gevist wil hebben.
Interesse in Hitra is ontstaan uit de vele verhalen van Harold Zielman en Hans van Ing. Visverhalen die zij tijdens verschillende Visma en Zilt beurzen vertelden wanneer we naast elkaar een stand deelden. Biggame Visvakanties bestaat niet meer en Harold woont en werkt inmiddels in Hitra maar het contact tussen ons is gebleven.
De visreis regelen en boeken is hierdoor geen probleem en na enkele telefoontjes en mailtjes met Harold hebben wij gekozen voor een appartement op Kvenvaer met een eigen 24ft 100pk diesel boot.

De reis
er naar toe is al een belevenis op zich. Wij rijden via Duitsland naar Denemarken om met de boot van Fredrikshavn naar Oslo te varen. In Oslo aangekomen rijden we door tot Elverum. Hier genieten we van een nachtrust in een van te voren, via internet, geboekt vakantiehuis. De volgende dag rijden we in één keer door naar Hitra. Het voordeel om via Fredrikshavn naar Oslo te varen is dat we aan het begin van de middag aankomen waardoor we die dag nog vanaf het begin van de avond kunnen vissen. Kies je ervoor om via Kiel naar Oslo te gaan dan kom je in de avond aan op Hitra. De weg van Elverum naar Hitra is een plaatje voor het oog en we genieten dan ook met volle teugen van de rit. Op Hitra aangekomen melden we ons op het kantoor van Hitra Turistservice. Hierna is het nog een dik half uur rijden naar Kvenvaer waar Harold ons staat op te wachten. Na het over en weer groeten en slap ouwehoeren spreken we met hem af dat we in de avond nog wat gaan vissen. Harold beschikt over een eigen boot en die avond vertrekken we dan ook met twee boten.

Het is de bedoeling wat haringen en makrelen te vangen. Goede aasvis voor de volgende dag is hierbij het motto. De makreel, zo vertelt Harold, wordt een moeilijk verhaal want die schittert de laatste tijd in afwezigheid. Die avond heeft hij zeker gelijk en niet alleen met betrekking tot de makreel, ook de haringen zijn ver te zoeken. We vangen wel enkele kleine koolvissen.

Op de weg terug naar de haven van Kvenvaer wordt het al aardig donker. Omdat er die avond tussen de vele eilandjes weinig wind staat is het water glad wat samen met het invallen van de nacht en de opkomende mist (die boven de waterspiegel blijft hangen) voor een geweldig gezicht zorgt. We liggen die avond moe van de reis en de eerste viservaringen voor 24.00 uur in bed.

Op onze tweede
en eerste volledige visdag hebben we afgesproken om tot 14.00 uur met twee boten te gaan vissen. Zodat Harold na het vissen nog tijd heeft om de boot schoon te maken voordat zijn nieuwe klanten aan het eind van de middag arriveren.Harold neemt ons die dag mee naar de bij hem bekend zijnde betere visstekken. We gaan op zijn advies vissen met een makrelen paternoster onder aan de paternoster binden we een pilker. Wanneer we op een stek voldoende grote vis aantreffen dan wordt de makrelenpaternoster vervangen voor 2 of 1 gummimack(s).

Het zoeken naar vis begint in een voor ons onbekend viswater. De kunst is om te vissen met de visvinder/dieptemeter. Harold laat ons zien waar de grotere vis zich bevindt wanneer we een school haring tegen komen. Het is niet veel anders als bij het vissen op Zeilvis of Marlijn. Ook hier bevinden de grotere jagers zich onder of aan de uiteinden van een school aasvissen. Het is hier wel moeilijker om met de boot boven de school te blijven. In de warmere wateren is het vaak mogelijk bij een school te blijven door simpelweg met het blote oog de springende aasvissen en duikende vogels in de gaten te houden om zo te zien waar de school zich naar verplaatst. Maar met de visvinder moet je aan de hand van de richting waarin de boot drift en de school zich begeeft bepalen aan welke kant van de school je de drift begint om zo lang mogelijk boven de school te blijven. Hierdoor benut je een maximale vistijd. Bij het niet uit het oog verliezen van de school is het handig dat er één visser op de boot, naast het vissen, het varen op zich neemt om snel te kunnen reageren wanneer de school zich in een andere richting verplaatst. Laat hiervoor eventueel de motor in zijn neutraal draaien.

Tijdens het zoeken naar een school aasvissen vinden we slechts een kleine school. Het lukt ons om één drift maken waarna de school verdwijnt. Hoe we ook verder zoeken een school vinden we niet meer. Harold geeft aan dat we de vissen nu beter op of vlak boven de grillige bodem kunnen zoeken. Meestal staan de grotere vissen de aasvis op de taluds op te wachten. Op zoek naar deze grotere vissen kammen wij nauwkeurig de bodem uit. Schuw het hierbij niet om eens verder omhoog te vissen vanaf een meter of 25 boven de bodem tot op de bodem. Je zult hierdoor meer vissen vangen. Op deze manier krijg je ook een goed beeld waar de meeste vissen zich ophouden en dus gehaakt kunnen worden. We vangen die ochtend nog enkele mooie Kabeljauwen en Koolvissen.

Op zondag
gaan we mee met de kotter "Kveitegga" waarvan Harold de eigenaar en kapitein is. De "Kveitegga" is een voormalige vissersboot met veel ruimte op het dek om te vissen. We hebben de kotter bijna voor ons zelf die dag. Naast onze groep vist er die dag alleen nog een vader en zoon mee. Harold brengt ons buiten de diverse eilanden en rotspartijen naar open zee. In totaal gaat de trip zo'n 10 tot 11 uur duren.

Harold geeft aan dat we op de stekken die hij voor ogen heeft weer op zoek gaan naar aasvissen. Nu gaan we niet zozeer voor de scholen Haring maar we zullen gaan zoeken naar scholen kleine Koolvissen of Makrelen. De laatste zijn zoals gezegd op dat moment moeilijk te vinden. Dus is het waarschijnlijker dat we Koolvis zullen vinden.

Na zo'n uur te hebben gevaren geeft Harold aan dat het tijd is om te gaan vissen. We vissen nu direct met een pilker voorzien van 1 of 2 gummimacks. We laten de pilkers zo snel mogelijk naar de bodem zakken en vinden onderweg de gretige, kleinere, Koolvissen. Hierdoor wordt de pilker of gummimack al voordat de bodem is bereikt gepakt door een Koolvis. Bij het vissen op de kotter gebruiken we zwaardere pilkers van zo'n 300 gram. Dit is nodig omdat de stroming op open zee sterker is dan in het fjord.

Grote vis
Om grotere Koolvissen of Kabeljauw te vinden is het belangrijk om door de school kleiner Koolvissen te komen. Dit kan je bereiken door met zwaarder pilkers te vissen of door onderweg een kleine Koolvis te haken en deze al vissend aan de haak te houden. De molen/reel wordt hierbij in de vrijloop gezet. Met een vinger aan de lijn behoud je het contact met de aasvis en zorg je er tevens voor dat de hoofdlijn niet verder van de spoel afgaat. Een gehaakte kleine aasvis trekt vaak een grote Kabeljauw of andere jagende vis aan.

Deze zal proberen de gehaakte aasvis te pakken. Wat zich vertaald in korte hevige rukken aan de vislijn ten teken dat hij wordt aangevallen. Laat de hoofdlijn nu vrij lopen voor ongeveer vijf seconden waarna je de haak zet. Probeer hier het geduld te bewaren omdat je vaak een vis verspeelt door te vroeg aan te slaan. De jagende vis heeft dan namelijk niet voldoende tijd gekregen om de aasvis te eten en zichzelf hierbij in zijn bek te haken.

Het is die dag warm weer, de zon staat hoog aan de hemel en in de loop van de ochtend wordt het zonnebrandcreme uit de vistas gehaald. Ook de vissen lijken te zonnebaden en dan met name de grotere jongens. We vangen regelmatig mooie Koolvis en een enkele Kabeljauw en Lom maar de grote Koolvis en Kabeljauw blijven die dag weg. Ook het Roodbaars vissen op grotere diepte tot 200 meter brengt niet het gewenste resultaat waardoor we aan het eind van de dag terug varen met gemengde gevoelens. "Voldoende vis maar waar was die ene grote....... Nwah dat is dus de charme van het vissen bedenk ik mij dan maar weer".

De dubbel van Peter
Op maandag vertrekken we in de ochtend weer met onze eigen leenboot het fjord in. We beginnen waar we op zaterdag samen met Harold redelijk hadden gevangen. Ook nu vangen we onze vis en lukt het ons om wat meer scholen Haring te vinden en te volgen. Na een tijdje verkassen we op zoek naar andere stekken tussen de vele eilanden en rotspartijen die Hitra rijk is. Tijdens dit zoeken vangt Peter uit het niets twee mooie Koolvissen in een dril. Op dat moment zijn er geen aasvissen te zien op de visvinder. Waarom wij toch op de plek vissen is de aanwezige grillige bodem met een enorm snel verloop van diep naar ondiep.

Ook die maandag avond
staat er vis op het menu. Deze vis komt uit de vriezer en is van zaterdag. De vissen die wij die dag gevangen hebben zwemmen namelijk weer gewoon in hun omgeving rond, dus ook de dubbel van Peter. Waarom zou je vis meenemen die je toch niet op kunt? De aanwezige Duitsers nemen echter alles mee wat ze vangen, ze vriezen de vis in en deze gaat na de visvakantie mee naar huis.

Na wederom goed geslapen te hebben breekt voor ons de vierde visdag aan.

Open zee
Het is die dag alweer een rustige dag en we besluiten daarom zelf naar open zee te gaan. We nemen de route die we die zondag met de kotter hebben gevaren. Zodra we de eilanden en rotspartijen achter ons laten blijkt dat de zee minder rustig is dan we gedacht hadden. Toch varen we door om ons geluk op open water te zoeken. Dit valt niet mee, vooaral het vinden van scholen aasvissen is lastig. Na een tijd zoeken, met hier en daar een gelukstreffer qua vangst besluiten we om weer richting Hitra te varen.

Later op de dag vinden we twee zeer goede stekken dicht bij elkaar. Het zijn stekken waar het mogelijk is een lange drift te maken over scholen kleine Koolvis. Hierdoor vangen we die dag en de andere dagen met regelmaat mooie Kabeljauw, Leng, Koolvis en Pollak. Harold en Peter weten naast elkaar drillend een Kabeljauw van 10kg+ en een Leng te vangen. Beide worden gevangen op een levende Koolvis, onderweg gehaakt tijdens het pilkeren op grote vis.

Zeeduivel en meer

Zelf weet ik nog mijn, tijdens deze vakantie, tweede Zeeduivel te vangen. Al pilkerend net boven de bodem gehaakt. Na het haken voel je een lome weerstand. Bij het binnendraaien lijkt het of je een met water gevulde plastic zak aan de haak hebt. Na de vangst van de Zeeduivel heb ik hem weer laten zwemmen. We hadden immers nog voldoende vis in de vriezer. Bij terug komst in de haven en na het vertellen over de vangst van de Zeeduivel werd ik al gauw uitgemaakt voor "gekke Hollander". De Zeeduivel staat op het menu in Noorwegen namelijk op de eerste plaats.

Conclusie
Hitra is een zeer leuke visbestemming. Waar qua visserij voldoende te beleven valt. Tijdens onze trip hebben wij slechts 1 grote Kabeljauw gevangen. Maar door met lichter materiaal te vissen hebben wij voldoende sport gehad aan de andere vangsten.

In totaal heb ik 10 soorten vis gevangen, namelijk: Koolvis, Pollak, Kabeljauw, Schelvis, Zeeduivel, Haring, Makreel, Lom, Leng en Roodbaars.

Het vissen met een eigen boot vond ik echt een pluspunt. Je kunt gaan en staan wanneer je maar wilt. Dit is toch wat anders dan het boeken van een charter boot op een tropische bestemming. Waarbij je altijd vast zit aan bepaalde afgesproken vistijden.

Over de accomodatie valt niets negatiefs te zeggen. Het is ruim, schoon en van alle gemakken voorzien. Kortom een aanrader die voor herhaling vatbaar is.

Lees meer

Zihuatanejo game fishing

  Erik Vleeming     19/04/2013     Reacties (0)

Maandag 24 november 2003 vertrok ik voor de 3e keer naar Ixtapa Zihuatanejo. In mei was ik er voor het laatst geweest. En die laatste keer zat nog vers in het geheugen door de meer dan mooie vangst van een 123kg! wegende Yellowfin Tuna door Cees Hage.

Wat ook aan mijn geheugen was blijven knagen was het niet kunnen vangen van een Roosterfish.

De Roosterfish heeft, na mijn eerste kennismaking in 2002, een onuitwisbare indruk op mij gemaakt. De schoonheid en macht die deze vis in zich heeft is een fantastische ervaring. Een ervaring die ik maar wat graag nog eens mee wilde maken.

Na een overnachting in Houston (USA) vervolgden we op dinsdagochtend onze reis naar Ixtapa Zihuatanejo.

Na een korte vlucht van twee en een half uur komen we aan in Ixtapa Zihuatanejo en zetten voet op de Mexicaanse bodem. We zijn met zijn vijfen, Marco, Harold, Peter, Henk en ikzelf. In Ixtapa zouden we ook de familie Bruijnzeels ontmoeten. Zij waren na deelname aan het Ixtapa Zihuatanejo Total Tag & Release toernooi gebleven voor vakantie.

Roosters
Voor de ingang van het vliegveld nemen we voor 45 USD een tot taxi omgebouwde Pick-up die ons naar het Riviera Beach hotel in Ixtapa brengt. Nadat we zijn ingecheckt en nadat we onze koffers naar de kamers hebben gebracht nemen we in de namiddag een duik in het zwembad van het hotel. Een ritueel dat de rest van ons verblijf iedere dag zal worden herhaald.

Kort na het betreden van het zwembad zag ik Robert Bruijnzeels. Al gauw raakten we in gesprek over zijn bevindingen van het vissen op dat moment. Hij vertelde mij dat de visactie de laatste dagen was afgenomen en dat zij vooral aan het begin van hun verblijf veel actie hadden meegemaakt op voornamelijk de Zeilvis en de Dorado. Het vangen van een Roosterfish was hen niet gelukt en ook anderen hadden volgens hem weinig tot geen Roosters weten te vangen. Deze eerste berichten waren niet erg hoopvol voor een hernieuwde kennismaking met de Roosterfish.

Op woensdagochtend 26 november vertrekken we om 6.10 uur vanaf het hotel naar de haven van Zihuatanejo. "El Muelle" zeg ik tegen de bestuurder van de taxi. Een knik van herkenning volgt en hij zet er meteen de vaart in.

Het is nog schemerig wanneer wij door de ontwakende straten van Zihuatanejo rijden. Ze zeggen wel eens dat elke plaats zijn eigen dagelijkse ritueel heeft. Voor Zihuatanejo geldt dat zeker.

Zo zie je tijdens de taxirit schoolkinderen die in een schooluniform onderweg zijn naar school, zwerfhonden die een schaduwplek voor de dag zoeken en winkeliers die hun verkoopwaar aan het uitstallen zijn.

Zodra we bij de pier zijn aangekomen proberen verkoopsters, die een marktkraam voor de supermarkt hebben, ons over te halen om koffie en een broodje bij ze te kopen. We gaan eerst de supermarkt in om het lunchpakket van het hotel aan te vullen met extra drinken en wat chips. Nadat de eigenaar slaperig heeft afgerekend nemen we buiten onze kop koffie. Hierna lopen we naar onze boten. Onze eerste visdag is begonnen.

Om 6.45 uur varen we, na eerst wat levende aasvissen te hebben gekocht, de haven uit. We zijn met 3 Panga's. Harold en Peter delen een Paga, Marco en Henk ook en zelf vis ik die dag alleen. Het is nog steeds schemerig wanneer de eerste mooie Bonitos worden gevangen. Leuke sportvissen wanneer je ze op licht materiaal weet te vangen. Het zijn echter niet de vissen waar we voor gekomen zijn. Op een paar miles voor de kust worden de Bonito lures daarom snel vervangen voor opengesneden dode aasvissen. Voor deze aasvissen komt dan vaak nog een lure waardoor het geheel een nog grotere aantrekkingskracht op de jagende vis krijgt.

Na het uitzetten van de vijf vislijnen begint het wachten. Temo Verboonen, mijn kapitein van die dag, heeft gekozen voor twee hengels via de outrigger, twee hengels gaan achter op de boot en de vijfde hengel gaat via de Z-Wing downrigger. Als aasvis gebruiken we de Big-eye in combinatie met verschillende kleuren lures. Voor sommige aasvissen wordt een loodje gezet om de aasvis beter te laten zwemmen en om hem net onder de waterspiegel aan te bieden. Ook staat er een hengel uit met een grotere Marlijn-lure. Het is niet het hoogseizoen voor de Marlijn maar er bestaat altijd de kans op een aanbeet van een Marlijn.

Duikende vogels en springende vis
In de verte zien we een groep Jan van Genten het wateroppervlak induiken. Dit plaatje duidt vaak op een school aasvissen die van onderaf wordt aangevallen door game vissen waar wij het op gemunt hebben, bijvoorbeeld een jagende Zeilvis of Tonijn.

De aasvissen zwemmen door deze aanval in paniek naar het wateroppervlak op zoek naar een veilige uitweg. Echter bij het wateroppervlak aangekomen wacht hen een andere jager, de duikende Jan van Gent.

Voor ons is het slechts een teken om al trollend richting de school aasvissen te gaan. Bij de school aangekomen trollen we in achtjes door en rond de groep aasvissen. De grotere jagers bevinden zich vaak net buiten en onder de school. Het duurt niet lang voordat een eerste Zeilvis zich achter de boot meldt. Nieuwsgierig komt hij op de door ons, aan de de rechtse outrigger, aangeboden "spetterende" Big-eye combinatie af. Om vervolgens weer onder water te duiken. Onze ogen zoeken nu snel naar de andere lures. Waar is hij gebleven, daar duikt hij weer op. Nu heeft hij het voorzien op de linkse outrigger. Weer hapt hij niet toe. Geduldig wachten we zijn volgende zet af.

Uiteindelijk zien we de Zeilvis een recht achter de boot getrolde lure pakken. Snel pak ik de hengel op en geef extra lijn mee in de vrijloop. Na enkele seconden wordt de strike stand gekozen en zet ik de haak met een verme ruk in de bek van de Zeilvis. Hangen! De eerste deze week. Kort erna vang ik nog een Zeilvis. Beide Zeilvissen weten we met succes te releasen. Hierna wordt het stil. Aan het einde van de ochtend overleg ik met Temo om nog wat inshore te gaan proberen op de Rooster. We vertrekken richting de White Rocks. Een groep, door water omgeven, rotsen voor de kust van Zihuatanejo. Een Rooster hotspot die zich al vaak heeft bewezen.

Bij de White Rocks aangekomen vervangen we de dode aasvissen voor levende aasvissen. Al trollend gaan we op zoek naar de Roosterfish. Dit trollen met levende aasvissen gaat langzamer dan het trollen van dood aas. Te snel trollen zou de aasvis te veel uitputten en uiteindelijk doden. Omdat we nu zo langzaam trollen heb ik de gelegenheid om met de popperhengel, voorzien van een pencil popper, het watergebied vlak aan de rand van de rotspartijen af te vissen. Behendig plaats ik de poppers richting de rotsen in het bruisende water. De plek voor de jagende Rooster, Pompano of Jack. Een aantal worpen later zonder resultaat begint een reel van een van de hengels voorzien met levend aas af te lopen. Snel leg ik de popperhengel neer en neem de hengel waar we de aanbeet op hebben gekregen over van Temo. Achter de boot besluit een goudgroene vis de "benen" te nemen en strekt zich volledig boven het water uit. "Mahi Mahi" roept Temo en lacht zijn tanden bloot. Een Dorado, wat een dag!

Rainbow
Zzzzzzzzzzzzzzzz de lijn vliegt met een rotgang van de spoel. “Rooster” zegt Temo, “I think it is a Rooster”. “Zou mooi zijn”, denk ik. “Dat is toch de vis die ik nog eens weer wil vangen”. De vis blijft gaan en komt zo nu en dan ook weer met de turbo op richting de boot. Waardoor ik de grootste moeite heb om de lijn strak te houden. Wat een tegenstand biedt hij. De manier waarop hij strijd doet inderdaad vermoeden dat ik een Rooster heb gehaakt.

Een Rooster weet namelijk ook meerdere keren bij de boot vandaan te zwemmen om dan vervolgens weer rechtsomkeert naar de boot toe te komen.

Hij geeft zich nog steeds niet gewonnen en het dromen van een volgende Rooster begint steeds meer de overhand te krijgen. Daar zie ik voor het eerst een schim enkele meters onder water recht voor mij, op zo’n 10 meter van de boot. Het duurt nu niet lang meer voel ik. De krachten nemen af en een volgende run lijkt mij uitgesloten. De vis komt dichterbij, het is geen Rooster zie ik nu. “A Rainbow runner”, zegt Temo achter mij. Voor mij is het de kennismaking met een nieuwe door mij gevangen vissoort.

Na de eerste Rainbow runner (Regenboog renner, regenboog makreel) weet ik nog een tweede Rainbow runner aan een levende Big-eye te haken. Al driftend voor de White Rocks hebben Temo en ik gekozen om met levend aas in de ochtend te vissen. Het blijft een machtig gevoel om met een levende aasvis en de reel in de vrijloop te vissen. Het contact met de aasvis wordt behouden door de dyneema lijn tussen de duim en wijsvinger vast te houden. Wanneer er een jagende vis in de buurt van de aasvis komt en toehapt, is het de kunst om de vis net voldoende lijn te geven om zo na een paar seconden de haak te zetten. Dit klinkt makkelijker dan het in werkelijkheid is. Maar al te vaak weet de jager de aasvis vroegtijdig van de haak te halen.

Om het water rond de White Rocks voldoende uit te kammen vissen we het levende aas ook verzwaard met een stukje lood van zo een 60 tot 100 gram. De aasvis zal hierdoor in een diepere waterlaag gaan zwemmen. Op deze manier weet ik naast de Rainbow runners ook een Dorado en verschillende Bonitos te vangen. De Rooster laat echter weer verstek gaan. We besluiten daarom een stuk langs de kust op te varen om zo met de popper naar het strand toe te werpen in het gebied waar de golven breken. Hierin jaagt de Rooster op verschillende soorten aasvissen. Helaas vang ik op deze manier die dag en de rest van de dagen ook niet de door mij zo zeer gewilde Rooster.

De twee Rainbow runners wist ik zondag 30 november 2003 te vangen. De grootste van de twee was 1,10 meter van kop tot staart. En na een nacht in de vriezer gelegen te hebben woog hij 9,6 kg. Dit is 0,4 kg te weinig om hem te kunnen opgeven voor de NCRZ lijst. Had ik hem gelijk na het vangen gewogen dan had hij waarschijnlijk wel de 10 kg grens gehaald om hem zo volgens de regels van de NCRZ te kunnen aanmelden.

gelijk gewogen NCRZ record?

Met zijn vijven wisten we in 6 visdagen de volgende lijst bij elkaar te vangen:
- 30 Zeilvissen waar er 24 van worden gereleased
- 8 Dorados
- 6 Yellowtail Jacks
- 9 Needlefish
- 6 Tiger Groupers
- 6 Sierra Mackerel
- 2 Rainbow Runners
- 1 Travelly
- Meerdere Triggerfish
- Meer dan 100 Bonitos

Geen Rooster……............ dus, een goede reden om nogmaals de koffers te pakken en richting Ixtapa Zihuatanejo af te reizen.

Lees meer