nl
X

Er zijn nog geen producten in uw winkelwagen geplaatst.

Sal Kaapverdie

Het is alweer bijna een jaar geleden dat we onderweg gingen naar Sal op de Kaapverden. We vertrekken die vrijdag 14 december voor een trip van zeven dagen. Het is een vervangende trip voor het annuleren van onze geplande trip, half november, naar Marsa Alam, Egypte.

Deze trip viel uit omdat er geen visvergunning werd afgegeven door de Egyptische autoriteiten. Dit was een behoorlijke domper omdat we dit, van Marcel (Double MM), pas enkele dagen voor vertrek te horen kregen. Na veel heen en weer gebeld te hebben kregen we als alternatief, tegen een geringe bijbetaling, de reis naar Sal aangeboden.

De visserij, werd ons verzekerd, was vergelijkbaar op dat moment met die van Marsa Alam. Dus een goede kans op Tonijn, Wahoo, Amberjack etc. De heereis verloopt vlot en al gauw landen we op het vliegveld van Sal. Bij het ophalen van onze bagage blijkt dat de koffers, met onze visspullen, niet zijn meegekomen. Er wordt ons ter plekke verzekerd dat de koffers met de avondvlucht worden meegezonden. Iets vergelijkbaars is ons ook overkomen op een trip naar Mexico dus was het een aannemelijk verhaal. Om een lang verhaal kort te maken hebben we onze koffers de volgende dag ’s avonds opgehaald. Precies op tijd om onze visspullen mee te kunnen nemen op onze eerste visdag.

We waren de dag voordat we gingen vissen nog bij Paolo, de eigenaar van club Odisseia (waar Sal Sportfishing onder valt) langs geweest. We spraken met hem af dat we de volgende dag om 7.30 uur bij de pier zouden zijn. Deze, redelijk nieuwe, nog niet afgebouwde pier, ligt op enkele minuten lopen van ons hotel, Morabeza.

Voordat we op onze charter, de Blue Marlin, kunnen stappen moeten we eerst met z'n allen in een rubberboot, die dienst doet als watertaxi. We spreken af dat we eerst wat gaan trollen en later op de dag enkele riffen opzoeken om er te gaan jiggen. Het jiggen hebben ze namelijk ook ontdekt op Sal met enkele mooie Amberjacks als bewijs op de site van Sal Sportfishing.

Die eerste visdag hebben we te maken met een zeer ruwe zee. Door een harde wind en stroming lijkt de boot alle kanten op te dansen en wordt het standup vissen tot een evenwichtssport verheven. Tijdens het jiggen kan je met je neus het water aanraken. Korte, wilde rukken aan de hengel vallen in het niet bij de golfbewegingen van de boot. Op de eerste dag vangen we drie mooie Wahoo's en laat de overige visserij op zicht wachten.



| Meer

  Erik Vleeming         Reacties (0)

Reacties (0)

Geen reacties gevonden.

Meer reacties