nl
X

Er zijn nog geen producten in uw winkelwagen geplaatst.

Wrakvissen en vistijd

  Erik Vleeming     19/04/2013     Reacties (1)

Wrakken en Vistijd?
Mensen die voor de eerste keer gaan wrakvissen moeten op het volgende voorbereid te zijn: De korte vistijd!!!

Hoezo korte vistijd? we gaan toch de hele dag vissen? Klopt als een zwerende vinger. Maar met de korte vistijd bedoel ik de korte tijd dat je daadwerkelijk aan het vissen bent.

Immers je vaart na vertrek met een hoge snelheid naar de wrakken. Wanneer het wrak bereikt wordt zal de schipper de boot over het wrak laten driften. In die drift is het de bedoeling dat er wordt gevist. De drift zelf zal namelijk maar enkele minuten duren. Hier heb je dus te maken met een korte vistijd.

Zoveel mogelijk vissen
In die minuten moet er zoveel mogelijk gevist worden. Je dient het aas in die tijd bij het wrak aan te bieden. Het is daarom belangrijk voorbereid te zijn op eventuele lijnbreuk, verlies van aas en pilker, haperende molens of reels.

Indien je je hierop niet voorbereid, dan zul je tijdens de drift veel tijd verliezen aan het knopen van onderlijnen, aanbinden van haken, spoelen van molens etc.

Wat nemen we mee?
Het advies is daarom om voldoende lood, pilkers en aas bij de hand te hebben, een ruime hoeveelheid onderlijnen te hebben geknoopt ( het is niet ongebruikelijk dat je 10 of meer onderlijnen verspeelt) en deze netjes in een onderlijnenmap klaar te leggen. Verder is het handig een tweede molen of reel mee te nemen, zodat bij een haperende molen of reel je door kan vissen met eigen materiaal. De molens aanwezig op de boten zijn meestal niet in een goede staat, ze zijn dan ook erg vervelend om mee te vssen.

Wat ook kan gebeuren is dat je door pech twee of drie keer een grote hoeveelheid lijn kwijtraakt. Hierdoor zal de overgebleven lijn op de spoel onvoldoende zijn.Door een tweede molen of extra spoel te pakken los je dit probleem op.

Verder is het makkelijk een grote tang voor het onthaken en een klein knuppeltje mee te nemen. De knuppel zorgt, wanneer je hiermee de vis een flinke klap op de kop geeft, voor een snellere dood van de vis (het gebeurt helaas nog steeds dat sommige vissen al luchthappend na een lange tijd sterven van zuurstof gebrek).


Vang ze, en neem niet meer vis mee dan je op kunt. Het zal niet de eerste keer zijn dat er bij een schoonmaakbeurt van de vriezer de overgebleven vis wordt weggegooit!!!


Erik Vleeming

Lees meer

Blanken op de Grevelingen

  Erik Vleeming     19/04/2013     Reacties (0)

4.45 uur in de ochtend, mijn wekker gaat, opstaan! Voorzichtig loop ik de trap af naar beneden. De avond ervoor heb ik mijn kleren, deo, tandenborstel, tandpasta, gel en handdoek in de keuken klaargelegd. Dit heb ik gedaan om mijn zoontje van twee, Sven, niet wakker te maken op dit vroege tijdstip.

Na te zijn aangekleed, haar in model, deo onder de oksels, neem ik een stuk krentenbrood en wat melk. Koffie komt onderweg wel en anders aan boord van de Hendrik II. Ik bedenk me ineens dat de onthaak tang, die niet meer in mijn viskoffer zit, nog in mijn warmtepak moet zitten. Die had ik erin gedaan tijdens het strandvissen op de Slufter.

Een paar minuten later sta ik buiten in de schuur de onthaak tang uit het pak te vissen en ben ik eindelijk klaar om te gaan vissen op de Grevelingen.

Om 5.15 uur wacht ik langs de weg voor ons woonerf op Harold en Marco. Harold scheurt met zijn BMW langs mij het erf op en ziet mij met de slaap nog in zijn ogen over het hoofd. Marco wijst hem hierop en nadat de achter-uit is gevonden staat hij even later voor mij stil. Ik stap in en na het niet kunnen ophalen van Henk omdat zijn wekker een uur te laat staat arriveren we om acht uur in Scharendijke bij de Hendrik II.

Kapitein Willem weet ons te vertellen dat er de afgelopen dagen regelmatig Tarbot , leuke Schol, Bot en Wijting wordt gevangen. Na dit gehoord te hebben tuigen we vol goede moed onze hengels op. Een paternoster met een dwarrellijn is het moto! Met aan de haken enkele zagers. Want dat is precies goed om de Tarbot te vangen, volgens Willem dan.

Kort nadat we zijn uitgevaren plonzen de lijnen al in het water. Het is eigenlijk best kil door de wind. Dus het regenpak dan maar over de kleding aan om extra bescherming tegen de wind te krijgen. Mijn warmte pak ligt thuis. Want zo wist Piet de avond ervoor te vertellen dat het toch echt een zachte dag werd die vrijdag 2 februari.
Achter me wordt de eerste Bot van de dag gevangen. Hierna volgen er nog enkele vissen om ons heen. Marco links en Harold rechts van me vangen niets. Zelf vang ik ook geen vis. Sterker nog. Ik zie niet eens een tikkie op de lijn. Maar ja wat zou ik me druk maken, de dag is nog jong. Ik vang ze later nog wel. Stiekem hoop ik op weinig vis maar dan uiteraard wel die ene mooie Tarbot van de dag.
Tweede stek dan maar. Zelfde recept; nul komma niks. Toch vangen ze met regelmaat; achter me, op de kop, op het achterdek en Willem natuurlijk ook. Behalve links en rechts van me. Het einde van de ochtend is in zicht. Mijn vis komt wel, niet opgeven, je doet niets verkeerd. Een bak koffie dan maar.

Volgende stek. Het aas plonst weer in het water. De boot draait nog door de wind. Lijnen weer omhoog. Eindelijk, links van me, vangt Marco een Makreel tijdens het binnen draaien. Een Makreel? In deze tijd van het jaar? Lachen, hij pakt zijn eerste van die dag. Hierna gebeurt er.......juist ja niets meer. Tenminste bij ons dan.
Tijd voor soep en een uitsmijter. Voortreffelijk. Precies wat ik nodig heb. Hoe gaan we de nul doorbreken? Het is niet zo dat anderen anders vissen. Ze gebruiken de zelfde onderlijnen. Ik vervang ook met regelmaat, met grote regelmaat zelfs, de zagers voor verse zagers. Daar ligt het dus ook niet aan. Nadat we weer verkast zijn vangt rechts van me, Harold dus, zijn eerste. Een Steenbolk. Jawel, op deze stek heb ik zelfs mijn eerste tikkie op de lijn. Wat een spannend moment, een echte opwarmer. Geweldig! Nog steeds die nul!

15.55 uur. Er wordt driftig opgeruimd. Ik doe hier niet aan mee. Ik kijk wel uit, ik moet mijn eerste van de dag nog vangen! En je weet maar nooit, een Tarbot in de laatste minuut om de dag goed te maken. Het komt vaker voor.........Shit! hoor ik daar het starten van de motor? Kom op Willem, nu nog niet. Ik heb nog geen vis! Dat weet je toch wel. Verdorie! De motor wordt niet uitgezet. Ik heb ook niet het idee dat er nog een stek wordt opgezocht. Ruw wordt ik geconfronteerd met een nul!.........................Blanken op de Grevelingen.

Erik Vleeming

Lees meer

Sal Kaapverdie (deel 2)

  Erik Vleeming     19/04/2013     Reacties (0)

Waarom nu pas het 2e deel over het vissen op Sal? Geen idee, waarschijnlijk omdat de trip nu niet bepaald een succes was. Nu achteraf kan ik zeggen dat we er in een volkomen verkeerde periode aan het vissen waren.

Wat de trip nog enigszins goed maakte was het vangen van onze persoonlijke records Wahoo. Wahoo's tot 21 kg is niet mis en de kans op het vangen van dit soort formaten is niet op elke bestemming aanwezig.


Wat mij ook heeft bezig gehouden is de vraag waarom we na het cancellen van de trip naar Marsa Alam niet hebben gekozen voor teruggave van het geld. Om vervolgens te wachten op een volgende trip.
Ook al zou dit betekenen dat zo een trip pas na maanden wordt genoten.

Op deze vragen kan ik concluderen dat we in december 2007 gewoon toe waren aan een visreis. De laatste trip voor Sal was in september 2005.

Best een lange periode vooral als je je bedenkt dat ik tussen oktober 2000 en september 2005 drie keer naar Ixtapa Zihuatanejo, twee keer naar Cancun/Holbox en één keer naar Gambia ben geweest. Ook nu zit er al weer een lange periode tussen Sal en een volgende trip. Dit heeft echter te maken met een langdurig kwakkelen en een langdurig ziekenhuisbezoek van mijzelf.

Dit toe zijn aan een visreis en afgaande op het verhaal van Marcel dat er voldoende vis werd gevangen op Sal in december. Met daarnaast het nalaten om uit te gaan van de aangegeven beste visperiodes, zoals deze staan vermeld, op diverse vissites. Heeft geleid tot een niet succesvolle trip naar Sal.

Hadden we tussen april en oktober gegaan dan was er waarschijnlijk een geheel ander artikel over de bestemming Sal verschenen. Normaal zou je moeten kunnen afgaan op het advies van de reisaanbieder. Echter het gaan van ons kwam Marcel natuurlijk ook goed uit omdat dit voor hem betekende dat hij ons geen reissom hoefde terug te betalen. Neemt niet weg dat je, tegenwoordig steeds makkelijker, als klant zelf ook informatie dient in te winnen over de bestemming en niet enkel moet afgaan op het advies van de aanbieder.

Genoeg hierover. Wat kan ik nog vertellen over ons verblijf op Sal.
Welnu het volgende. We hebben ons helemaal maf gejigged. Steevast gingen we elke dag na enkele uren trollen, jiggen op de door Paolo aangegeven plekken. Helaas zonder resultaat. Als je een door mij gevangen kleine Amber Jack niet meetel. Het enige wat we er aan over hielden waren lamme armen van het korte hevige pompen, om de jig onder water maar voldoende actie mee te geven.

Tijdens het trollen vingen we dus nog diverse Wahoo's, een Dorado en een Skip Jack.

Het verblijf op Sal was uitstekend. Het hotel en eten waren zelden zo goed als in het Morabeza hotel. De service en onuitputtelijke enthousiasme van Paolo waren aanstekelijk. Voor hem had ik ook graag meer gevangen om slechts zijn verhalen te bevestigen over die mega Amberjacks uit het water van Sal. Bijgevoegde foto's zijn geleend van Paolo. Het geeft aan dat Sal een visrijke omgeving kent. Met diverse mogelijkheden. Het is dan ook zeker de bedoeling om in de toekomst Sal nogmaals te bezoeken.

Voor meer info over Sal ga naar:
Sal Sportfishing
Hotel Morabeza

Lees meer

Sal Kaapverdie

  Erik Vleeming     19/04/2013     Reacties (0)

Het is alweer bijna een jaar geleden dat we onderweg gingen naar Sal op de Kaapverden. We vertrekken die vrijdag 14 december voor een trip van zeven dagen. Het is een vervangende trip voor het annuleren van onze geplande trip, half november, naar Marsa Alam, Egypte.

Deze trip viel uit omdat er geen visvergunning werd afgegeven door de Egyptische autoriteiten. Dit was een behoorlijke domper omdat we dit, van Marcel (Double MM), pas enkele dagen voor vertrek te horen kregen. Na veel heen en weer gebeld te hebben kregen we als alternatief, tegen een geringe bijbetaling, de reis naar Sal aangeboden.

De visserij, werd ons verzekerd, was vergelijkbaar op dat moment met die van Marsa Alam. Dus een goede kans op Tonijn, Wahoo, Amberjack etc. De heereis verloopt vlot en al gauw landen we op het vliegveld van Sal. Bij het ophalen van onze bagage blijkt dat de koffers, met onze visspullen, niet zijn meegekomen. Er wordt ons ter plekke verzekerd dat de koffers met de avondvlucht worden meegezonden. Iets vergelijkbaars is ons ook overkomen op een trip naar Mexico dus was het een aannemelijk verhaal. Om een lang verhaal kort te maken hebben we onze koffers de volgende dag ’s avonds opgehaald. Precies op tijd om onze visspullen mee te kunnen nemen op onze eerste visdag.

We waren de dag voordat we gingen vissen nog bij Paolo, de eigenaar van club Odisseia (waar Sal Sportfishing onder valt) langs geweest. We spraken met hem af dat we de volgende dag om 7.30 uur bij de pier zouden zijn. Deze, redelijk nieuwe, nog niet afgebouwde pier, ligt op enkele minuten lopen van ons hotel, Morabeza.

Voordat we op onze charter, de Blue Marlin, kunnen stappen moeten we eerst met z'n allen in een rubberboot, die dienst doet als watertaxi. We spreken af dat we eerst wat gaan trollen en later op de dag enkele riffen opzoeken om er te gaan jiggen. Het jiggen hebben ze namelijk ook ontdekt op Sal met enkele mooie Amberjacks als bewijs op de site van Sal Sportfishing.

Die eerste visdag hebben we te maken met een zeer ruwe zee. Door een harde wind en stroming lijkt de boot alle kanten op te dansen en wordt het standup vissen tot een evenwichtssport verheven. Tijdens het jiggen kan je met je neus het water aanraken. Korte, wilde rukken aan de hengel vallen in het niet bij de golfbewegingen van de boot. Op de eerste dag vangen we drie mooie Wahoo's en laat de overige visserij op zicht wachten.

Lees meer

Red Hot Sailfishing

  Erik Vleeming     19/04/2013     Reacties (0)

Tevreden kijk ik uit over de baai van Zihuatanejo. Een natuurlijke haven aan de Pacifische Oceaan in Mexico. Ik zie de commerciële vissers druk in de weer voor alweer een dag vissen. Het is haast niet voor te stellen dat zij met die open, platte boten op dezelfde soorten vis zullen jagen als wij gaan doen. Met handlijnen op zeilvis en geelvintonijn, meer dan 40 mijl uit de kust en vrijwel zonder enige bescherming tegen de brandende zon.

Inmiddels ontwaakt de “Muelle” (pier) en wordt het steeds drukker met locals die iets van hun koopwaar proberen te slijten. Op en rond die ‘Muelle’ kun je verschillende soorten broodjes, koffie en frisdrank, maar ook (aas)vissen kopen. In een kleine, overvolle supermarkt koop ik de bestanddelen voor de lunch aan boord. Elke centimeter van de winkel is benut en voorzichtig manoeuvrerend, met in mijn handen water, frisdrank en etenswaar, weet ik de kassa te bereiken.
Als ik, voorzien van proviand, over de pier loop, ligt de vloot van Ixtapa Sportfishing Charters te wachten op haar vissende gasten van die dag. De hengels staan opgetuigd klaar om gebruikt te worden. De goudgekleurde Penn Internationals laten zien dat de sportvisserij hier telt en dat we te maken hebben met een echte gamefish bestemming.

Historie
We gaan aan boord en verkennen onze beperkte leefruimte van die dag. De R3M2 (erre tres marias dos) is een 31 feet Custom Yacht met voldoende ruimte voor vier vissers en een boot met een grote historie. De R3M2 is meer dan eens gebruikt in de “fishing shows” van de Amerikaanse sportzender ESPN. Maar het is vooral de boot waarop schipper Miguel na een gevecht van ruim 8 uur een 1.100 lb wegende zwarte marlijn wist te landen. De boot werd in die uren diverse keren door de vis op sleeptouw genomen. Tijdens het gevecht moest de R3M2 in de avond bijtanken omdat ze geen druppel brandstof meer aan boord had. Hierbij geholpen door de kleine lokale visbootjes, de Super Panga`s, die de kostbare brandstof kwamen brengen na een oproep van Miguel over de boordradio. Het verhaal vertelt verder dat de haak zodra de vis werd geland spontaan uit de enorme bek van de vis viel. Miguel is tegenwoordig overigens schipper van de El Soltar, een 35 feet Cabo Yacht.

Aasvis en Lures
Als we uitvaren, wordt eerst geprobeerd een of meer bonito’s te vangen, om deze later te kunnen gebruiken als levende aasvis. Voor het trollen op de Pacifische zeilvis worden echter voornamelijk dode aasvissen gebruikt, die vrij aan de haak worden aangeboden, dus zonder “skirts” en andere franje. De levende aasvis biedt eventueel uitkomst als het tegenzit met het trollen van dode aasvis. Naast het gebruik van de aasvissen worden er ook enkele marlijnlures aangeboden. Deze grote lures worden voorafgegaan door een felgekleurde roze of gele “bird”. Deze “bird” of teaser zorgt voor extra actie in het water om zo de aandacht van de jagende vissen te wekken. In totaal worden er zes hengels uitgezet. Vier met dode aasvissen aan de haak en twee met grote, voor marlijn bestemde lures. Er wordt daarbij zowel in een rechte als zigzaggende lijn gesleept en zo af en toe vaart de schipper ook in 8-vormige patronen.

Zeil
De zon begint nu al aardig warm aan te voelen op mijn nog blanke huid. Na me grondig te hebben ingesmeerd, begint het wachten. Trollend vissen wordt door de meeste vissers gezien als een saaie bezigheid, maar ik geniet ervan met volle teugen. De zeelucht, het geluid van de ronkende motor en het opspatten van het water geven me een prettig gevoel en doen de dagelijkse drukte, die er thuis bijna altijd heerst, vergeten.
We varen nu al enkele uren zonder enige actie te zien van jagende vissen. We hebben al de aasvissen al enkele keren vervangen en nieuwe lures in alle mogelijke kleuren geprobeerd, voorlopig nog zonder resultaat. We hoeven ons echter niet te vervelen, want tijdens het varen zien we wel een aantal dolfijnen, zeeschildpadden en zeeslangen.
Plotseling duikt er op nog geen acht meter voor de boot iets boven het water uit. Geen dolfijn dit keer en ook geen schildpad. Dan zie ik wat het is, de kenmerkende grote rugvin van een zeilvis. “Sailfish, Sailfish!”, roep ik. Een enkele seconde later ziet ook de schipper de vis en begint hij opgewonden zijn instructies te geven aan de dekhulp. Het zeil is inmiddels weer in het water verdwenen. Nu is niet meer te zeggen waar de vis zich bevindt.
Gespannen turen we met z’n allen het water af en vooral de aangeboden aasvissen en lures hebben hierbij onze aandacht. Opeens klieft er achter één van de aasvissen een zwaard door het water, gevolgd door een wijd openstaande bek behorend bij de kop van een imponerende zeilvis. Wat is dit een fantastisch gezicht! Enkele seconden blijft de zeilvis met zijn kop boven water het aas najagen, voordat hij zich eraan waagt om toe te happen. Nu gebeurt het; de zeilvis neemt de aasvis in de bek en neemt het enkele meters mee. De dekhulp staat klaar om de haak met een ferme ruk van de hengel te zetten, waarna de dril van de vis kan beginnen. Zover komt het jammer genoeg niet, omdat de zeilvis heeft besloten deze aasvis los te laten en zijn blik op een andere aasvis te laten vallen. Het spel begint weer van voor af aan. De vis neemt nu de andere aasvis. En ook deze wordt, net zoals bij de vorige vis, weer losgelaten. Nog eenmaal zien wij het zeil boven de zeespiegel uitkomen. Hierna wordt het stil…
Na het binnenhalen van de uitgezette lijnen bleek dat de jagende zeilvis de beide aasvissen vlak voor de haak had afgebeten. Dit keer was hij ons dus te slim af!
Die eerste dag weten wij niets meer te vangen dan een bonito. Sportvissen; je weet nóóit wat je gaat vangen en óf je gaat vangen...

Ixtapa Zihuatanejo
De fraaie naam Ixtapa Zihuatanejo staat eigenlijk voor twee plaatsen langs de Pacifische kust van Mexico, op zo’n 210 kilometer ten noorden van Acapulco.
Zihuatanejo is een traditionele vissersplaats met een rijke, Mexicaanse historie. Vanuit Zihuatanejo vertrekken dagelijks de visboten om er te gaan vissen op onder andere zeilvis, marlijn, goudmakeel (dorado of mahi mahi) en roosterfish. Het gewicht van de gevangen zeilvis ligt hier gemiddeld zo rond de 100 lb met uitschieters tot zelfs 250 lb (!). De marlijnen, er worden hier zowel blauwe als zwarte gevangen, zijn rond de 400 lb zwaar en groter. In juni j.l. werd nog een zwarte marlijn van 800 lb+ gevangen. Verder staat het gebied bekend om zijn grote roosterfish. Deze sportvis van de eerste orde met z’n franje-achtige rugvin (vandaar die Engelse naam “haanvis”) kan tot wel 100 lb zwaar worden.
In Zihuatanejo kan er worden gewinkeld in de vele authentieke Mexicaanse winkels, langs de boulevard en op de markt. Het altijd gezellig drukke stadje kent verder vele goede horecagelegenheden zoals restaurants, café’s en nachtclubs.
Ixtapa is wat kleiner en ligt op vijf minuten met de auto. Het is de chique buitenplaats van Zihuatanejo, met luxe hotels, restaurants en café’s en ligt in een natuurlijke baai met een mooi lang en ruim strand. In Ixtapa kun je veel waterssporten beoefenen, zoals snorkelen, duiken, surfen, jet-skiën, para-sailen en boottochten maken. Bovendien kan er daar met de mountainbike worden gefietst, paard worden gereden en met een club tegen de golfbal worden geslagen. Ixtapa heeft twee internationale golfcourses. Volgens de kenners zijn het zeer mooi, zo natuurlijk mogelijk, aangelegde banen. Kijk er niet vreemd van op wanneer je tijdens een partijtje golf een krokodil voorbij ziet komen, deze hebben zich namelijk meester gemaakt van de vele waterpartijen op de banen.

Outshore en Inshore vissen

De termen “Outshore” en “Inshore” worden in Ixtapa Zihuatanejo gebruikt voor twee verschillende “soorten” visserij. Onder Outshore wordt daarbij verstaan het verder uit de kust, in “blue water”, vissen op onder andere zeilvis, marlijn, diverse tonijnsoorten, goudmakreel en wahoo. Dit wordt door ons vaak het “echte” Big Game vissen genoemd. Het is echter niet ondenkbaar om net bij het verlaten van de baai van Zihuatanejo al een zeilvis te haken. Het blauwe water bevindt zich gedurende het grootste deel van het jaar zo tussen de 3 tot 25 mijl uit de kust. Het is dus niet nodig om eerst een aantal uren te varen, om in visrijk gebied te komen…
Onder Inshore vissen wordt het dicht onder de kust vissen op soorten als roostervis, Jacks, needlefish, African pompano en grouper verstaan. Er wordt dan gevist in de branding langs de stranden van Ixtapa en Zihuatanejo en rond de White Rocks, groepen van rotsen vlak onder de kust. Een natuurlijke plek, waar veel roofvissen jagen op onder meer sardines en bonito’s. Dat Inshore vissen noemen we met een goed “Nederlands” woord tegenwoordig ook wel Little Big Game vissen.

In Ixtapa Zihuatanejo worden bijna alle gevangen vissen waaronder de diverse soorten billfish en de roosterfish die een overlevingskans hebben, weer terug in het water gezet. De hiervoor gebruikte term is Total Tag & Release. Als een billfish wordt gemerkt en weer losgelaten, ontvangt de sportvisser een oorkonde van de Billfish Foundation.
Als merk wordt een pijltje gebruikt, dat in de rug van de zeilvis of marlijn wordt geplaatst. Aan de hand van dit van een nummer voorziene pijltje zijn in de administratie van de Billfish Foundation de gegevens van de gevangen vis, zoals onder andere het gewicht, vangplaats en datum, terug te vinden. Deze gegevens worden voor wetenschappelijke doeleinden gebruikt.
Op de boten die behoren bij Ixtapa Sportfishing Charters zijn alle vismaterialen aanwezig. Het gebruikte materiaal voor het Outshore vissen bestaat uit Penn International reels en Penn- en Seekerhengels in de verschillende IGFA-klassen van 20 tot 130 lb. Bij het Inshore vissen kan gebruik worden gemaakt van de aanwezige Seeker boothengels en Daiwa Emblem XT 5500 molens. Ook zijn aan boord verschillende Rapala’s en poppers aanwezig. Ben je zelf niet in het bezit van de benodigde vismaterialen, dan kun je dus van het materiaal aan boord gebruik maken.

Grote Poppers
Het is wél aan te raden om zelf verschillende grote (ratelende) poppers mee te nemen voor het Inshore vissen op roostervis en Jacks. Doordat de roostervis letterlijk in de branding jaagt, moet er vanuit de boot tot in de branding worden geworpen. Met de op de boten aanwezige poppers lukt dit niet altijd. Ook is het beter een langere hengel –zeg vanaf 3,00 meter- mee te nemen, waarmee je makkelijk een gewicht van 100 tot 150 gram kunt wegzetten. Met zo’n langere hengel wordt een grotere werpafstand bereikt dan met de korte boothengeltjes aan boord. Denk aan een zware karperhengel of de de onovertroffen K2 popperhengels van Shakespeare.
Wil je ook een eigen werpmolen meenemen, zorg dan dat deze een grote inhaalsnelheid heeft. De popper moet namelijk zo snel mogelijk worden gevist. Het is aan te raden de molens met Dyneema op te spoelen. Een 15 tot 30 ponds combinatie is voor deze visserij ideaal.

Z-Wing downrigger
In Ixtapa Zihuatanejo maakt men gebruik van de op de oceaan aanwezige en altijd hongerige zeevogels om de scholen sardines en bonito’s met de daartussen en onder jagende gamevissen te lokaliseren. Die vogels kunnen vooral gedurende de broedperiode ook knap lastig zijn voor de vissers die met dode aasvissen aan het trollen zijn, want ze zullen deze aasvissen keer op keer proberen te bemachtigen voor hun uitgehongerde jongen. Er wordt in deze periode -naast het gebruikelijke trollen met oppervlakte-aasvissen- dan ook veel gebruik gemaakt van een zogenoemde Z-Wing downrigger. Met behulp van die downrigger worden de aasvissen op zo’n 9 tot 15 meter diepte aangeboden. De downrigger kan goed worden gevist met een sleepsnelheid van tussen de 1 tot 10 knopen. Meestal wordt de Z-Wing tussen de 4 en 5 knopen gevist.
Bij het Inshore vissen wordt ook vaak gebruik gemaakt van de Z-Wing downrigger in combinatie met een levende aasvis. Wanneer een jagende roostervis de aangeboden popper niet neemt, zal hij bij het wegzwemmen van de boot vaak alsnog de levende aasvis nemen.
Al met al is Mexico een leuke en vooral goed betaalbare tropische visbestemming, waar zowel de ervaren als de beginnende Big Game visser heel wat uurtjes visplezier kan meemaken. Wij vingen gedurende de rest van de week onze zo gewenste zeilvis en roosterfish en hadden topsport aan diverse andere oceaanrovers.
Ik ga dan ook beslist terug!

Lees meer